Scheepsjournaal Fred – Explore the bright side

Ahoi, iedereen die van onderweg-zijn houdt en die benieuwd is naar wereldvrede. Ik ben op ontdekkingsreis vertrokken. Hier lees je mijn scheepsjournaal ‘Fred’. In het Noors betekent fred vrede. Ik ben dus onderweg naar Fred. Vanaf nu mag je me Freddie noemen.

Je leest hier een omgekeerd relaas van mijn reis: het bovenste item is het laatste.

training: Enabling Singing Villages

Vier dagen mocht ik samenwerken met Guillermo Rozenthuler en 15 andere liefhebbers van improvisatie en samenzang. Mijn verwondering over Guillermo’s talent om zo’n training te geven is enorm. Hoe bekwaam kan je zijn? Vier hele dagen tapte hij uit het kraantje van zijn expertise en keer op keer zette hij die nieuwe thema’s en inzichten om in demonstraties waarin de hele groep betrokken was. Mentaal was dit een beproeving voor ieders capaciteit om geconcentreerd, wakker en alert te blijven. De verwondering en de lichamelijke zindering die door het zingen opgeroepen werden, zorgden ervoor dat ik het relatief goed kon volhouden. Wellicht vat ik de komende maanden pas welke veranderingen er in gang gezet werden of werden versterkt. Enkele wetenswaardigheden:

Internationaal gezelschap doet mij keer op keer zoveel deugd. Die andere gevoeligheden en
Ik zing echt heel-heel graag. Heel graag.
Mijn aanwezigheid in totale overgave bleef uit. Improviseren blijkt toch een indrukwekkende gebeurtenis in mijn systeem, waardoor ik nooit echt helemaal voluit durfde te zingen. Dat is prima.
Ik heb hier nieuwe vrienden gemaakt, en kennissen tot gewortelde compagnons laten groeien.
Migraine is als een kapblok: “Leg u maar alvast neer. Ik kom straks met het bijl. Verweer is niet nodig.”
Tranen over wangen voelen warm aan. Blijf daar eens bij met je volle aandacht. Ik vond dat heel interessant.
Voluit bezig zijn met mijn métier, vier volle dagen lang… wat een cadeau aan mezelf?!
Met deze inzichten in improvisatie en circle singing ontwikkel ik een bouwsteen die ik nodig zal hebben om communities te laten zingen waarvan ik de gangbare taal niet spreek. Daar word ik diep gelukkig van.
Ik ga een Engelstalig e-book laten maken van Singfluencers.
Tijdens een circle singing-avond konden ook mensen van buitenaf komen meezingen. Overgave merkte ik op bij mezelf. Zélf voluit samen zingen, zonder te analyseren hoe alles werd opgebouwd. Gewoon zingend voelen en je verbonden weten… wonderschoon.

ei/ij

Korte en lange ei/ij

Ik blijf dat moeilijk vinden.

last

Soms hebben we gewoon last van hoe de ander zijn leed draagt. En soms hebben we gewoon last van het effect dat de ander zijn gedragingen op ons heeft. Dat wil niet zeggen dat er ook iets moet veranderen.

gestopt

Ik ben gestopt met met de omschrijvingen van mijn lichaamssensaties te conformeren aan de begripskaders van mijn behandelaars. Soms is pijn gewoon ‘roestig’ – of de neuroloog daar nu iets mee kan of niet. En het misselijke gevoel dat ik nu ervaar is ‘krassend’ en ‘invasief’.

Worsteling van de week

In een voice-bericht vertelt Leni, een Oostenrijkse Singfluencer, hoe ze zichzelf tegenkomt wanneer er op haar evenementen maar ‘weinig’ mensen komen opdagen terwijl andere zanginitiatieven intussen honderden deelnemers tellen. Zij doet dit werk al zo lang en ze wíl niet eens honderden deelnemers, maar toch steekt het dat het bij anderen die na haar begonnen, zo vlot lijkt te gaan. “Hoe ga jij daarmee om, Annelore?”

Ik ken die gevoelens ook en heb ze leren zien als een uitnodiging om nog eens stil te staan. Het ongemak toont zich in een golf van jaloezie of wantrouwen. In het (Engelstalige) filmpje vertel ik je in vijf stappen hoe ik daar probeer mee om te gaan:
1. Glimlach – je bent niet alleen.
2. Pauseer – grijp de uitnodiging om opnieuw af te stemmen.
3. Verscherp je focus.
4. Vraag hulp.
5. Pivoteer via de feedback.

credibiliteit

De grootste winst in credibiliteit voor Allez, Chantez! zit hem erin om te blijven voortbestaan en wel op zo’n manier dat inclusiviteit steeds meer en meer en meer de norm wordt. Daarvoor mag het project bekendstaan. Daarvoor mag het project gelauwerd worden. Daar wil ik mijn stinkende best voor blijven doen.

Limburg

Allez, Chantez! heeft nog geen vaste locatie in Limburg. Dat vind ik eigenlijk superjammer. Net zoals in Antwerpen of Brussel. Het lijkt dat als je zelf niet van die regio bent, je daar heel moeilijk voet aan de grond krijgt.

top of mind

Bij welke programmatoren en organisatoren wil ik top of mind zijn? En hoe kan ik dat worden, op zo’n manier dat ik er zelf plezier in beleef terwijl ik dat doel probeer te bereiken?

verhalen

Wij vertellen onszelf allemaal verhalen om het leven wat betekenis en vorm te geven. Allemaal doen we dat – zo zie ik het toch. Maar stel nu dat je die verhalende gedachten en dromen kon beluisteren… Het moet toch echt GONZEN van de intriges in de universele ether?! En wat een gewauwel, zo allemaal door elkaar.

diversiteit

Tijdens een korte opleiding van Claire Van Trimpont van Het Connectief kwam ik aanraking met haar ‘diversiteitsrad’. Een cirkel is in allemaal partjes verdeeld, met een dikke horizontale streep in het midden. In elk partje staat een identiteitskenmerk. De bovenste items zijn de normen waarop de meeste van de processen in onze samenleving werden vormgegeven.

Enkele lessen die hieruit met ons team trokken:
– Als Allez, Chantez! het meest inclusieve zangproject wil worden, dan hebben we ons de vraag te stellen hoe we de mensen in de onderste helft kunnen bevragen over waarom ze nog niet komen meezingen met ons.
– Tot dusver bereiken we veel mensen met kenmerken uit de onderste items, maar we twijfelen of deze ook in de vaste kern van onze achterban aanwezig zijn. Voor elk item kunnen we wel minstens één getuigenis van een zanger vertellen, dus we staan zeker niet nérgens.
– Als je echt wil weten hoe de mensen die je al bereikt zich op zo’n rad positioneren, dan moet je een heel jaar lang vragen of alle deelnemers hun kenmerken aanduiden. Tegelijk moet je vooraf al beloven dat je met de uitkomst van het onderzoek iets gaat doen.

pioniers

Ik ben op zoek naar vijf à tien nieuwsgierige pioniers die geloven dat samenzang een samenleving warmer maakt en die vertrouwen hebben in mijn strategie om zoveel mogelijk mensen samen te laten zingen. Bij die mensen zoek ik steun. Bij hen wil ik relationeel fondsenwerven.

We bouwen binnen deze muzikale missie samen iets op dat op wederzijdse afhankelijkheid lijkt: enkel met elkaar maken we meer impact. Hun geld en netwerk blazen wind in de zeilen waardoor we binnen de kunsten en maatschappelijke ontwikkeling toonaangevend pionierswerk kunnen blijven doen. Hun middelen zorgen ervoor dat mijn talent, visie, expertise en daadkracht ondersteund worden door professionals die dezelfde visie delen en die de talenten hebben die ik zelf niet of minder heb.

Ik kijk ernaar uit om hen rond te leiden in de cockpit van m’n onderneming. Ik kijk uit naar hun vragen. Ik kijk uit naar de onafhankelijkheid die we daarna samen kunnen ervaren, los van overheden of grote sponsors. Er is werk aan de winkel. Er is maatschappelijk weefsel te hechten. Let’s go!

controle

Ik begrijp dat er controlemechanismen nodig zijn om verzekeringsuitgaven en ziekte-uitkeringen te reguleren. Maar zou het onze samenleving niet sterker maken als die mechanismen vertrouwen in de hand werken in plaats van angst en haast?

second opinion

Ik ging in gesprek met een andere neuroloog en had twee vragen voor haar:
– “Klopt het narratief dat ik over de evolutie van mijn pijnverhaal heb gevormd?”
– “Wat zou er volgens jou kunnen gebeuren wanneer ik harder ga werken dan de huisdokter me voorschrijft?”

Met twee praktische tips, een ballon vol opluchting en een zweem van dankbaarheid voor mezelf en de dokter wandelde ik een klein uur later naar buiten.

Huiswaarts overviel me een ongefilterde “Oh, fuck off!!” Ik ben dit circus zo beu!! An sich kan ik heel goed leven met deze aandoening. Ik heb vooral last van het feit dat ik voltijds ‘zou moeten’ werken of dat ik aanspraak ‘zou moeten’ kunnen maken op een uitkering omdat het me niet voltijds lukt. Laat me toch gewoon rustig verder helen?! Mijn werk levert genoeg goeds op aan de samenleving. Mijn impact is groot genoeg. En des te minder druk er op de ketel zit, des te meer kan ik opdagen. Ik heb meer werk met de ruimte openhouden waarin ik kan genezen dan met de ziekte zelf. Goed… dan zie ik wat het volgende is dat ik kan aanpakken.

wachtzaal

In de wachtzaal wacht je zacht en indirect licht en wat literatuur over hoe je migraine aan anderen kan uitleggen. Een boodschap boven de waterfontein maakt je nieuwsgierig: “Neem gerust een glaasje water.” En dan glijdt je blik over een boodschap op de kast erboven: “Heb je een ice pack nodig? In deze kast vind je er in de diepvries. Pak maar!” Dat kán dus! Je kan echt thuiskomen bij een dokter.

afwijzing

De hoeveelheid afwijzing waarmee je te maken krijgt als artiest is immens. (Volgens mijn man is dat vergelijkbaar met lesgeven.) Het is een kunst om die niet persoonlijk te nemen, net als het succes dat je te beurt valt. Of mensen nu blijven praten tijdens een optreden of ze zingen mega-uitbundig mee: in se gaat dat niet over jou. Dat geldt net zo met de erkenning vanuit de sector, of een oordeel van een commissie over een ondersteuningsaanvraag.

Overweeg een maandelijkse donatie en zorg voor meer leefbaarheid en onafhankelijkheid:

2 euro per maand
5 euro per maand
7 euro per maand
10 euro per maand
25 euro per maand

Of doe een spontane eenmalige bijdrage.

Steun mijn onderzoek 💢 elke euro telt

In elk concept dat ik in de wereld zet, weerklinkt een kritiek op hedendaagse dominante boodschappen: “het draait om mij”, “wij versus zij” en “voor wat hoort wat”. Mijn projecten laten duizenden mensen aan den lijve ondervinden dat het anders kan. Elk project brengt dan ook de verbindende kracht van samen zingen en generositeit in de praktijk. Sinds 2015 is dit mijn voltijdse bezigheid en bijdrage aan de wereld.

Ik acht onafhankelijkheid onontbeerlijk voor mijn artistiek onderzoek. De exacte waarde van dat onderzoek valt niet te bepalen. Vaak vergeten we dat dit normaal is. Niet enkel wat rendabel is of op een telraam past, is waardevol voor onze maatschappij.

Als jij op één of andere manier iets aan mijn werk hebt, vraag ik je te overwegen om wat leefbaarheid toe te voegen met een eenmalig of loyale bijdrage. Jouw steun maakt op vele vlakken het verschil.