Generositeitskringen
In mijn onderzoek naar generositeit kwam ik via één van m’n mentoren bij het werk van Bekker en Morea terecht. Dit theoretisch kader inspireerde me om een oefening uit te werken waarmee jij inzicht kan opdoen in waarom jij nu wel/geen generositeit ervaart van bepaalde mensen en partnerorganisaties. In deze waardengedreven aanpak integreer ik extra inzichten uit het framework van The Coaching Habit (Michael Bungay Stanier, 2016) en uit de gedragswetenschappen via het SUE Influence Framework.
Oefening: generositeitskringen
In deze oefening help ik je opsporen waarom jij nu wel/geen generositeit ervaart van bepaalde mensen en partnerorganisaties.
Stap 1. Stel je waarden scherp.
- Als je het moeilijk vindt om die waarden meteen te spotten, kan je de WHY-oefening doen: stel jezelf zeven keer de vraag waarom je het voorgaande antwoord op de vraag “Waarom doe jij wat je doet?” belangrijk vindt.
- Dus: Waarom doe jij wat je doet? Jouw antwoord: AAA
- Waarom vind jij AAA belangrijk? Jouw antwoord: BBB
- Waarom vind jij BBB belangrijk? Jouw antwoord: CCC
- Waarom vind jij CCC belangrijk? Jouw antwoord: DDD
- …
- Je kan je ook de volgende vragen stellen: Welke waarden zitten in het DNA van onze organisatie? Waarom werd ze ooit opgericht? Kijk anders eens achterom: op welke ideeën hebben jullie je keuzes afgestemd? Welke ideeën zijn voor jullie niet-negotieerbaar in een samenwerking? Waarom werken onze teamleden precies bij ons en niet bij soortgelijke andere spelers?
- Een voorbeeld van waarden uit interviews over generositeit: “Het unieke bij ons is dat wij los van sectoren en type actor werken. Ons maakt het niet uit of iemand een KMO aan het runnen is of in een groot bedrijf werkt of een onderzoeker is. Als je maar wilt pionieren of helpen pionieren met maatschappelijke verbetering voor ogen.” De waarden die hier omschreven worden zijn ‘pionieren’ en ‘maatschappelijke verbetering veroorzaken’.
- Wees je bewust dat het denken vanuit waarden verder gaat dan ‘interesse’. Een voorbeeld van een interesse is fotografie. Een voorbeeld van een waarde is expressie.
Stap 2. Ontwerp je waardencirkels.
Neem een blad papier, twee verschillend gekleurde pennen en een fluostift.
Bereid je voor op een oefening die nooit klaar is en die louter dient om je hoofd open te breken. Betrek aan het eind van deze stap ook iemand die je vertrouwt en waarmee je graag over je werk/organisatie/missie praat.
- Schrijf de waarden waarrond jullie werk opgebouwd is verspreid over het papier en zorg dat er telkens nog witruimte rond is.
- Plant al je partners (organisaties en individuen) op deze plattegrond.
- Schrijf rond elke waarde een term voor de personen of entiteiten die er bij deze waarde betrokken zijn, bv. mecenas, zaalpartner, …
- Trek cirkels rond de waarde en de betrokken spelers. Het is perfect mogelijk dat je daarbij doorsnedes veroorzaakt. Puzzel wat met hoe je alle partners goed geplaatst krijgt in cirkels en doorsnedes.
- Markeer met je fluostift in welke (delen van) cirkels jullie nu al generositeit ervaren. Bij welke personen en entiteiten ervaar je een energieke uitwisseling van tijd, geld, expertise, netwerk of andere zaken?
- Neem wat afstand van je papier en gebruik het als gespreksstarter met iemand die je organisatie goed genegen is (een collega, een fan, een deelnemer, een bestuurder, …).
Stap 3. Bevraag jezelf.
- Focus je nu op de gedachte dat je meer generositeit wil opwekken voor jouw organisatie. Ondervraag jezelf al schrijvend of laat je ondervragen.
- Welke ‘anxieties’ ervaar je als je overweegt om nog meer generositeit op te wekken? Dit kunnen onzekerheden, vooroordelen, twijfels, bedenkingen, drempels, tekorten of uitvluchten zijn die niet eens feitelijk waar moeten zijn. Je kwam in de verschillende afleveringen van Peace Pigeons heel wat voorbeelden tegen.
- Bijvoorbeeld: “Ja, maar de collega’s hebben al te veel werk.”
- Bijvoorbeeld: “Ja, maar als we kansen geven aan A dan nemen we opportuniteiten weg voor B.”
- Bijvoorbeeld: “Ja, maar we kunnen toch niet alles strikt in de hand houden? Of juist alles loslaten?”
- Bijvoorbeeld: “Ja, maar wat als mensen zich dan te veel gaan identificeren met onze organisatie en ze de boel willen overnemen?”
- Wat vind je daar uitdagend aan? Wat nog? Wat nog? Wat nog? Wat nog? …
- Wat zou je kunnen helpen om die uitdaging te overwinnen? Wat nog? Wat nog? …
- Hoe ziet de situatie eruit als je daar volmondig JA tegen kan zeggen?
- Als je daar JA tegen zegt, waar zeg je dan NEE tegen? Wat gebeurt er dan niet meer? Wat nog? …
- Tot slot nog één vraag. Sla deze niet over. Dit is het sluitstuk van de (solo-)conversatie: Wat is er bruikbaar aan dit gesprek voor jou?
- Welke ‘anxieties’ ervaar je als je overweegt om nog meer generositeit op te wekken? Dit kunnen onzekerheden, vooroordelen, twijfels, bedenkingen, drempels, tekorten of uitvluchten zijn die niet eens feitelijk waar moeten zijn. Je kwam in de verschillende afleveringen van Peace Pigeons heel wat voorbeelden tegen.
Laat je me graag weten hoe het ging?
Ik vind dat heel fijn!
Stuur me een mailtje via yes@annelorecamps.com of…
![Wat wij voor elkaar betekenen
Vandaag stroomt alles voluit in mijn lijf. Een radiator, zo voel ik me. Gloeiend op een stabiele manier. Niet kolkend. Niet bruisend. Wel zoemend. Wolkend. Het hele volume van mijn lichaam is gevuld. De aanleiding voor deze toestand is de zangsessie van gisteren. Vierhonderd mensen kwamen bij @allezchantez samen voor even veel redenen, ieder de zijne. Vooraf wenste ik mezelf toe dat ik me nauw verbonden zou voelen met de zangers en de pianiste. “Ik wil sámen musiceren,” hoorde ik in mijn hoofd. Ik nam ruim de tijd om me mentaal klaar te maken. In mijn stem was souplesse en volheid op te merken. Met zenuwen én vertrouwen stapte ik het podium op. We zongen voluit, met aandacht, met schaterlachen, met flauwe mopjes, met knipogen en hartjeshanden, met zwaaiende armen en wiegende lijven… Ja, we zongen samen.
“Weet jij eigenlijk wel wat je voor al deze mensen betekent? Weet jij wel wat voor verschil jij maakt?” vroeg één van de zangers me achteraf. “Natuurlijk niet,” bracht ik uit terwijl ik mijn hoofd schudde. Ik kan het afleiden uit de moedige respons van zangers die me achteraf aanspreken. Ze vertellen me dat we er in geslaagd zijn om de enige plek te creëren waar zij denken dat zij kunnen zingen. [Serieus, lees die zin nog eens?] Voor iemand anders is Allez, Chantez! de enige plek waar zij even werkelijk alles kan vergeten. Voor nog een ander is Allez, Chantez! de enige plek waar zij zelfliefde kan voelen. … Nee, ik weet niet wat wij voor anderen zijn gaan betekenen. Ik zal het nooit weten. Enkel flarden, snippers.
Maar wat betekenen al die zangers voor mij? En dit project? Voor mij is Allez, Chantez! een plek waar de artiest, onderzoeker en ondernemer in mezelf zich kan ontplooien. Het is de plek waar ook ik in het openbaar kan zingen alsof niemand me hoort. Het is de plek waar ik een heel puur stuk van mezelf op het podium durf tentoonstellen. [lees verder in comments]](https://annelorecamps.com/wp-content/uploads/2025/10/682042258_18588499522004928_930350899724953157_n.jpg)
