Ahoi, iedereen die van onderweg-zijn houdt en die benieuwd is naar wereldvrede. Ik ben op ontdekkingsreis vertrokken. Hier lees je mijn scheepsjournaal ‘Fred’. In het Noors betekent fred vrede. Ik ben dus onderweg naar Fred. Vanaf nu mag je me Freddie noemen.
Je leest hier een omgekeerd relaas van mijn reis: het bovenste item is het laatste.
Spreek iets in 
antwoordapparaat
Echt! Dat bestaat dus… een persoonlijk antwoordapparaat!
Heb je een vraag of een wens? Zing je graag een lied voor me? Heb je een tip voor mijn onderzoek naar generositeit en verbondenheid? Moedig je me graag aan? Ik ontdek graag wat jou bezighoudt. Laat van je horen!
gensters
Ik wil impact maken: vuurkes stoken en gensters doen overslaan. Ik wil diep werken in zingende steden, groot werken op manifestaties en transformerend werken in een 1-op-1-setting. Dat is wat ik wil doen.
ouderdom
“Ouderdom is wanneer de afstand tussen je binnen- en buitenkant groter wordt,” vertelde een vrouw na afloop van de zangsessie in Leuven. Daarna wiebelde ze opnieuw de dansvloer op.
Even later nam ik plaats naast een vrouw die even daarvoor nog heerlijk toegewijd had meegezongen. “Het is dat ik vanbinnen zoveel wil en dat de buitenkant niet mee wil,” vertrouwde ze me toe.
keukenvloer
Die ochtend zat ik op de keukenvloer te huilen. Wanhopig de weg kwijt.
Twaalf uur later mocht ik optreden en ervaarde ik nog eens dat Allez, Chantez! ook voor mij een medicijn is. Veel zangers komen me na zo’n zangsessie iets vertellen dat in hetzelfde narratief zetelt.
bedankt
Het lijkt me een absurd idee dat er iets is dat ik zo graag doe en dat ik daar dan ook nog door honderden mensen voor bedankt wordt. Het is een feest om dit te mogen doen.
beperking
In Leuven komt een jonge vrouw met ons meezingen. Ze kan niet spreken. Toch beleeft zij die zangsessies voluit en met zoveel overgave, met pretoogjes én in verbondenheid. Ze kreeg mij sprakeloos door me duidelijk te maken dat zij de megafoon van haar gezelschap was: zij had die andere mensen meegebracht! Zij loodste andere zangliefhebbers mee naar STUK. Dat is hoe de wereld ook écht is. Het feit dat ik daar met een mond vol tanden op reageer, wijst op mijn overtuiging dat het in de andere richting hoort te zijn: iemand met een beperking staat in mijn standaardscenario’s niet in de leidende rol. Ik ben blij dat idee te onderscheppen.
Ps. ‘iemand met een beperking’ doet vermoeden dat er ook mensen zonder beperking zijn. Dat is volgens mij niet zo. Als iemand me vocabulaire kan geven om de groep mensen die meer ondersteuning nodig hebben om ……….. Je ziet: ik kom er niet uit. Help me gerust met andere woordenschat. Dank je!
zangsessie bij STUK met 275 zangliefhebbers
Ik zag een mevrouw de teksten tolken in gebarentaal aan haar dochter. Ik zag een jonge vrouw die niet kan spreken voluit meedoen. Ik zag vriendengroepjes compleet uit de bol gaan. Ik zag een oudere man vier jonge vrouwen adopteren voor een avond. Ik zag een vrouw met een gloednieuwe heup zachtjes meewiegen. Ik zag fuivende kliekjes hun eigen ding doen. Ik zag onze pianiste stralen. Ik zag Laila mee op het podium springen. Ik zag nieuwe vrijwilligers zich aanmelden. Ik zag handen graaien naar affiches en flyers om promotie te maken voor onze zangmanifestatie ONE VOICE. Ik zag koppels dicht bij elkaar schuifelen. Ik zag een STUK-vrijwilliger een mega-goeie oproep plaatsen voor een vrije bijdrage. Ik zag mijn ouders + hun poetsvrouw + hun buren + hun zus….. genieten. Ik zag een studente met haar moeder en grootmoeder een feestje bouwen. Ik zag mannen de toon zetten in hun kliek.
…
Ik mag dat allemaal zien.
belangrijk
Vanaf wanneer mag ik spreken van “mijn werk”? Vanaf wanneer mag ik ruimte opeisen voor “mijn werk”? Is dat pas wanneer die activiteit geld opbrengt? Of wanneer ze rendabel is?
Wanneer ik bedenk wat wij met Allez, Chantez! gerealiseerd krijgen, dan kan ik de waarde daarvan niet minimaliseren. Wij laten voélen dat er plekken zijn waar ik-ik-ik, of wij-versus-zij, of voor-wat-hoort-wat niet bestaan. Op de dag dat er voor het eerst in de geschiedenis een $§#%& triljonair geworden is, is dat des te belangrijker! Hoeveel mensen zijn er niet moedeloos (aan het) (ge)worden?! Hoeveel mensen zijn er niet cynisch (aan het) (ge)worden?! Hoeveel mensen zijn er niet op zoek naar hoop-in-de-praktijk? Naar een ervaring van uitgesproken mede-menselijkheid?
Ik denk niet dat ik ooit een belangrijkere taak op me zal nemen dan degene waarvoor ik Allez, Chantez! gekozen heb als middel. Indien iemand anders een belangrijkere taak voor me kent, laat het me weten!
schaamte
Ik vrees dat ik mezelf hoofdpijn heb aangedaan vandaag.
Ik merk dat ik me daarvoor schaam.
Ik weet dat dit alles niet helpt.
gedrang
Generositeit komt in het gedrang wanneer er aanzien mee gemoeid wordt. Of wanneer je daarmee je idee van gelijkwaardigheid opheft. “Je kan je niet alleen beter voelen dan degene die je wilt helpen, maar ook ten opzichte van mensen die minder met goed-doen-voor-een-ander bezig zijn.” [Aldus een interviewee tijdens m’n onderzoek naar de kracht van generositeit]
Koffieklets met Singfluencers
Singfluencers zijn mensen die andere mensen samen willen laten zingen. Tijdens de open koffieklets in De Hoorn in Leuven kwam er een vrouw naar me toe. “Ben jij misschien Annelore?” (knik knik) “Ik weet niet wat ik hier kom doen, maar ik voelde dat ik hier moest zijn.”
En dus praatten wij uren aan een stuk. Een heerlijke kennismaking met wat concrete uitlopers en een heel open vraag: wat kunnen wij voor elkaar betekenen? ’s Avonds kwam ze meezingen in STUK en kocht ze m’n boek. Twee dagen nadien kreeg ik een mailtje. “Dit is nog niet gedaan,” zoemt er door mijn hoofd.
gevolgen
Mochten er geen financiële gevolgen zijn van de hoeveelheid hoofdpijn die ik ervaar, zou er dan een verschil zijn in die ervaring? En hoefde ik niet te monitoren hoeveel last ik er van had, zou ik er dan minder last van hebben?
“But art that engages with emotional turmoil can convert pain into healing. Artists such as Louise Bourgeois, Yayoi Kusama and Frida Kahlo, while all struggling with their own demons, proved that art can be a curative and transformative tool. Art can give meaning, purpose and beauty to someone who might otherwise suffer from chronic physical and psychological pain, loneliness and isolation. Numerous scientific studies have demonstrated that creativity lessens depressive symptoms, producing higher levels of dopamine, reducing stress and anxiety and even improving our immune systems. In short, the compulsion to make art can be the medicine for, not just the symptom of, pain – and this can be a powerful motivator in the life of a young artist, especially one who feels blocked by fear or pain.”
[Survival notes – Life lessons from contemporary artists, Lydia R. Figes, 70]
Nu
Telkens weer landen in een dwarsdoorsnede van de tijd.
Elk moment opnieuw beginnen en zinken in de houding om goed te zorgen voor elkaar.
100%
Ik leer dat ik niet constant 100% beschikbaar moet zijn als we met twee voor iets zorgen. Je moet niet all-in gaan als je met z’n tweeën bent. Dat wist ik niet.
“’Art is the one place in society which supposedly allows abstract, illogical and irrational things to take place without artists being deemed mad or sectioned’, [conceptual artist Ryan] Gander adds. ‘Art should be about working on the fringes of society, creating things that are pushing things forwards, creating new knowledge, and done in an organic way where you don’t yet know the outcome… But the majority of art that I see today is made to be hung on the wall. Art has become the most conformist activity.’”
[Survival notes – Life lessons from contemporary artists, Lydia R. Figes, 70]
Steun mijn onderzoek elke euro telt
In elk concept dat ik in de wereld zet, weerklinkt een kritiek op hedendaagse dominante boodschappen: “het draait om mij”, “wij versus zij” en “voor wat hoort wat”. Mijn projecten tonen dat het anders kan en brengen de verbindende kracht van samen zingen en generositeit in de praktijk.
De exacte waarde van mijn artistiek onderzoek valt niet te bepalen. Wij vergeten vaak dat dit normaal is. Niet enkel wat rendabel is of op een telraam past, is waardevol voor onze maatschappij.
Vlieg met me mee 💢 nieuwsbrief
Ben jij ook benieuwd naar de kracht van generositeit? Je kan mijn onderzoek volgen via een reeks van nieuwsbrieven. Leer samen met mij hoe we meer vrijgevigheid in de wereld kunnen brengen en wat de kracht van elkaar helpen precies betekent.
Doe het zelf 💢 Omgekeerd verrassingsfeest
Voor de tiende verjaardag van mijn leven als zelfstandig ondernemer organiseerde ik een omgekeerd verrassingsfeest. Dit concept is een aanrader voor iedereen die zichzelf al eens graag uitdaagt en die van feestjes houdt. Benieuwd naar hoe dat werkt?
- Bepaal zelf waar, wanneer en waarom je een feestje wil organiseren.
- Nodig de mensen uit die je leuk vindt en waar je nieuwsgierig naar bent.
- Zeg hen dat je hen er heel graag bij hebt, maar dat het ook oké is als dat niet zo is.
- Vraag hen expliciet om NIET te verwittigen of ze erbij zullen zijn of niet.
- Zoek een bar waar ze ook blij worden van dit idee en waar je een vlotte betalingsregeling kan treffen.
- Ga naar de bar en bestel iets om te drinken. Blijf ademen. Kijk wie er komt opdagen. Voel wat er te voelen is.
![Wat wij voor elkaar betekenen
Vandaag stroomt alles voluit in mijn lijf. Een radiator, zo voel ik me. Gloeiend op een stabiele manier. Niet kolkend. Niet bruisend. Wel zoemend. Wolkend. Het hele volume van mijn lichaam is gevuld. De aanleiding voor deze toestand is de zangsessie van gisteren. Vierhonderd mensen kwamen bij @allezchantez samen voor even veel redenen, ieder de zijne. Vooraf wenste ik mezelf toe dat ik me nauw verbonden zou voelen met de zangers en de pianiste. “Ik wil sámen musiceren,” hoorde ik in mijn hoofd. Ik nam ruim de tijd om me mentaal klaar te maken. In mijn stem was souplesse en volheid op te merken. Met zenuwen én vertrouwen stapte ik het podium op. We zongen voluit, met aandacht, met schaterlachen, met flauwe mopjes, met knipogen en hartjeshanden, met zwaaiende armen en wiegende lijven… Ja, we zongen samen.
“Weet jij eigenlijk wel wat je voor al deze mensen betekent? Weet jij wel wat voor verschil jij maakt?” vroeg één van de zangers me achteraf. “Natuurlijk niet,” bracht ik uit terwijl ik mijn hoofd schudde. Ik kan het afleiden uit de moedige respons van zangers die me achteraf aanspreken. Ze vertellen me dat we er in geslaagd zijn om de enige plek te creëren waar zij denken dat zij kunnen zingen. [Serieus, lees die zin nog eens?] Voor iemand anders is Allez, Chantez! de enige plek waar zij even werkelijk alles kan vergeten. Voor nog een ander is Allez, Chantez! de enige plek waar zij zelfliefde kan voelen. … Nee, ik weet niet wat wij voor anderen zijn gaan betekenen. Ik zal het nooit weten. Enkel flarden, snippers.
Maar wat betekenen al die zangers voor mij? En dit project? Voor mij is Allez, Chantez! een plek waar de artiest, onderzoeker en ondernemer in mezelf zich kan ontplooien. Het is de plek waar ook ik in het openbaar kan zingen alsof niemand me hoort. Het is de plek waar ik een heel puur stuk van mezelf op het podium durf tentoonstellen. [lees verder in comments]](https://annelorecamps.com/wp-content/uploads/2025/10/682042258_18588499522004928_930350899724953157_n.jpg)
